Sürpriz Can Verir..

                        Günlerden bir pazartesi idi. Her zamanki gibi pazartesi sendromu nasıl atlatılır diye kara kara düşünüyordum. Oğlum okula hazırlanacaktı, bebeğim karnı acıkacak, emecek, uyuyacak ve gün boyu bunları tekrarlayacaktı. Aynı zamanda ev temiz olmalı, yemekler hazırlanmalı ve tabi ki kişisel bakımla günün en azından sonu motiveyle kurtarılmalıydı. Bu olağan rutinin en başına süper bir nokta atışıyla anane uçtu. Uçtu ve yetişti. İstanbulumdan kalkmış hem de hiç belli etmeden kocamaaaan bir sürpriz yapmıştı. Bir insanın anında omuzlarından büyük bir yük kalkması böyle oluyormuş demek. Gördüm, güldüm, şok oldum ve hemen akabinde bir rahatlama hissettim. Annelerin en büyük molası ananeli anlarmış.
                      Benimle birlikte, eşim ve çocuklar da aynı şaşkınlığı yaşadılar. En azından birkaç gün nefes alabileceğimi bilmek, ailemin genel huzurunun ve mutluluğunun paylaşarak büyüdüğünü seyretmek büyük keyif. Bir hafta boyunca bu anların tadını çıkaracağım. Bütün ananeli annelere selam olsun, yaşasın özgürlüüükk....